Monthly Archives: November 2013

A poster is like a visual rape and other insightful information

A poster is like a visual rape and other insightful information

AZ Project proposes to describe the evolution and the fundamental approaches to international graphic design from its inception until today through a series of selected texts.

In this respect, AZ Project constitutes a rational study tool, unique in its kind, very useful to students, but also to teachers and researchers, as well as professional people who wish or need to delve into past topics, expanding their horizons in the field of design experimentation.

AZ Project speaks to the entire graphic design community (not only to “insiders”) who wish to be updated.

AZ Project is an online project, a downloadable publication in PDF format, a container “in progress”…

AZ Project constitutes an extraordinary source of design inspiration in order to obtain a graphic culture strengthened over the years, which is thus valorised and  in continuous evolution.

Dario Russo, Pasquale Volpe

This has been in my tabs for so long that I don’t even remember how it got there in the first place… Only thing I know that Russo and Volpe managed to gather an insane amount of works that defined the fate of contemporary Design in an admirably brilliant and orderly way.

Advertisements

The Queen and The Enchanter

Or how a girl and a boy turned my (or was it just me?) mind upside down.
And just like Cubes said, I hate liking this song!

10 Typography Games

Here’s an excellent chance for you to review your relationship with the beast called Typography. Such eye candy… my favourite one being What Type Are You, of course – Shape and Kern Type coming second. (My result was Archer Hairline. Could it be more elegant?)

Με πήρε ο ύπνος στο σινεμά! …και άλλα ευτράπελα (ή και όχι) των περασμένων ημερών

Με πήρε. Ποιον; ΕΜΕΝΑ.
Μα τι ντροπή για ένα άτομο τόσο καλλιεργημένο, τόσο προσεγμένο, τόσο- οκ πέρα από την πλάκα, δε το συνηθίζω αυτό, πέρα από μια φορά που έκλεισα τα μάτια μου *γκουχ* για δυο λεπτά στο Hobbit. (εε, τρεις ώρες ταινία, ντάξει :P) Και σε ποια ταινία! Η Αλίκη στις Πόλεις του Βιμ Βέντερς… Επιτέλους (thanks Vickie!) μετά από τόσο καιρό την είδα με το Δημήτρη στην Ταινιοθήκη στα πλαίσια του 26ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου. Πολύ ενδιαφέρουσα, θέλω να δω οπωσδήποτε το δεκάλεπτο (θεέ μου, όνειδος) που έχασα. Τελοσπάντων, δεν είμαι το πλέον κατάλληλο άτομο για να σχολιάσω την ταινία, θα κρατήσω αυτά που μου έδωσε προσωπικά και we move on.
Ο ύπνος για μένα είναι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο θέμα-σχεδόν ποτέ στη ζωή μου δεν κοιμάμαι πολλές ώρες, ούτε μέχρι το μεσημέρι, ούτε μέχρι το απόγευμα. Θεωρώ πως όταν κοιμάμαι αργά και ξυπνάω αργά, έχω χάσει τη μέρα μου. Είμαι πρωινός τύπος, αποδίδω πολύ καλύτερα το πρωί παρά μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα. Βασικά, συνήθως μετά τη 1 κουτουλάω. (και δε θέλω να σκέφτομαι πόσες φορές καθόμαστε να δούμε ταινία με τον Κιούμπι ή κάποια παρέα και απλά κοιμάμαι αναίσχυντα) Τελευταία υπάρχει μια διάχυτη κούραση στο σώμα μου (ας εξαιρέσουμε το παραπάνω γεγονός που είναι αποτέλεσμα κούρασης ταξιδιού από και προς το Όμμεν της Ολλανδίας για το οποίο θα μιλήσω σύντομα σε ξεχωριστό ποστ-αποφεύγω να σκέφτομαι ότι μόλις γύρισα σπίτι ξεράθηκα σε 18ωρο ύπνο μετά από ένα κομμάτι παστίτσιο) και αδυνατώ να καταλάβω το γιατί. Che cazzo fai?

Σε άλλα νέα, αφού είχα παρατήσει σχεδόν το 30 book challenge στο Goodreads για το 2013, από χτες κάτι μ’έπιασε και καταβροχθίζω λέξεις. Ναι, όπως παλιά, όπως όταν ήμανε 12 και διάβαζα τον Κώδικα Ντα Βίντσι χωρίς να καταλαβαίνω πλήρως τα νοήματα. Σήμερα διάβασα αισίως την υπολοιπόμενη μισή Κομψότητα του Σκαντζόχοιρου. Highly recommended, ειδικά για μας τους NFs, όπως παρατήρησε ο Δημήτρης.
[“I thought: pity the poor in spirit who know neither the enchantment nor the beauty of language.”]
[“I find this a fascinating phenomenon: the ability we have to manipulate ourselves so that the foundation of our beliefs is never shaken.”]

[“Madame Michel has the elegance of the hedgehog: on the outside she is covered in quills, a real fortress, but my gut feeling is that on the inside, she has the same simple refinement as the hedgehog: a deceptively indolent little creature, fiercely solitary–and terrible elegant.”]
Αξίζει να δει κανείς και την ανάλογη ταινία, ονόματι The Hedgehog (2009). Δεν πάει σε τόσο βαθιά φιλοσοφικά νερά όσο το βιβλίο αλλά αξίζει.

Και ελαχιστότατη τροφή για σκέψη, σχετική με το βιβλίο… ^^J
puzzle

Ω. Ποτέ δεν ανέφερα το HabitRPG και πόσο με βοήθησε να βάλω λίγο τον εαυτό μου σε τάξη. Ως γνωστόν, λατρεύω τις λίστες και τη χρωματική αρμονία- ένας λόγος ακόμα να μου τις βρέξω για να κρατήσω τα dailies και τα to-dos πράσινα πράσινα. Και ω του θαύματος, ξαφνικά ξανάρχισα να πίνω τσάι, είμαι πιο συνεπής στα deadlines, αθετώ λιγότερες υποσχέσεις, τρώω τα λαχανικά μου, ζωγραφίζω κάθε μέρα και γενικά μπήκα σε μια σειρά. Tasks all the way!

Κατάθεση ψυχής: Μετά από μανιώδη, γλοιώδη και βουβαλοειδή κατανάλωση γλυκών και αλμυρών σκατολοϊδιών, εγώ, η Δάφνη Ρακούν, σιχάθηκα. Πέταξα ό,τι pop tart, twix και σμάρτι υπήρχε στην τσάντα του ταξιδιού στο γραφείο του Ορέστη, σιχτιρίζοντας και μασουλώντας ένα ζουμερό μηλαράκι. Σπανίως έως ποτέ συμβαίνει κάτι τέτοιο με μένα, απόρησα και ελπίζω να συνεχιστεί για πολύ καιρό ακόμα η αποχή από τα χρωματιστά περιτυλίγματα…
Και αφού μιλάμε για το μεγαλύτερο πάθος μου, σήμερα έκανα για τρίτη φορά ομελέτα στη ζωή μου και βγήκε τραγανιστή και νόστιμη. Εύγε Ρακούν, εύγε. Αξίζω αυτοκολλητάκι. =ε=
Οι μέρες αυτές περνάνε πολύ γρήγορα αλλά τουλάχιστον έχουν ωραία γεύση-σπανακόπιτα με ένα βουνό γιαούρτι δίπλα, μακαρόνια με μανιτάρια και λευκό πιπέρι, κάστανα, 500 διαφορετικά είδη τσαγιού, παρμεζάνα στα πάντα, τικ τακ με διαφορετικές γεύσεις που μου έφερε η μαμά από την Αυστραλία, μια κόκκινη σάλτσα που φτιάξαμε με το Δημήτρη ο οποίος έριξε (όχι, διόλου αδέξια) μισό κουτί ζάχαρη μέσα, μακαρόνια από τα kamaronia του Συντάγματος και τα occasional τρουφάκια μαμάς με φευγαλέα γεύση λικέρ βερίκοκο. Ααααχ, αυτή είναι ζωή!

/end of random post/

Noisy Sunday

The Walking Dead has one hell of a soundtrack. This one fits just for today…

{self-explanatory post}