Monthly Archives: September 2013

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.
Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν.
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά.

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ’τους πιο πατριώτες
να’ χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή.
Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ.
“Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν,
τι ωραία που πέφτουν….”.

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ’ τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί.
Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ’ άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή.
Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη.
Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική.

Εδώ στην άσχημη πόλη που απ’ την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει
Ολυμπιάδες
κι η χώρα ένα γραφείο τελετών.
Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ.
Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απ’ την Ομόνοια να πετάν’ δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό.
Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα.
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας, η καημένη,
ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή.

Δε θέλω ο εαυτός μου να’ ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα’ ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου.
Με τρομάζεις εσύ.
Με τρομάζεις, ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο.
Κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.

απανωτά ποστ σημαντικών κομματιών

Major shitstorm imminent.

I’m sick of this goddamn darkness.

UTOPIA.

-Τι είναι η ουτοπία;
-Κάτι που απέχει από σένα ένα βήμα.
΄Οταν την πλησιάζεις ένα βήμα, απομακρύνεται δύο.
΄Οταν την πλησιάζεις δύο, φεύγει τέσσερα…
-Και τότε σε τι χρειάζεται η ουτοπία;
-Αυτή είναι που σε κάνει να περπατάς.

Cheesy. But…

All you need is cats and beautiful sunsets

All you need is cats and beautiful sunsets

Οι φωτογραφίες μπορούν να περιγράψουν φτωχά την εμπειρία των διακοπών στην Κάρπαθο θα έλεγα…
Το σπίτι στο Λευκό είναι στην ιδανικότερη τοποθεσία, έχει ένα απίστευτο ηλιοβασίλεμα και το βράδυ βλέπεις το γαλαξία ολόκληρο. Καθόμουν με τις ώρες και κοίταζα τ’αστέρια. Χάνεσαι.
Στο μυαλό μου παίζουν οι εητίλες μου και τα λαουντζοκλαμπίδια του Γιωργή. (τι αγάπη θεέ μου!)
Πήρα τη δόση μου από γατιά (ω, ήταν ορδές!) και παραλίες με λευκή άμμο και τυρκουάζ πεντακάθαρα νερά με εκατοντάδες ψάρια… και βέβαια πήρα και μια μεγάλη δόση Ιταλικών ως προετοιμασία για το EVS. 😛
Τέτοιο ταξίδι περίμενα όλη μου τη ζωή. Γιατί μπορούσα να ηρεμήσω και να συσκευθώ με τον εαυτό μου. Πόρισμα: For everything you wish, you have to pay an equal price in return, όπως έλεγε και η Yūko.
Also: Nothing in this world is coincidence. Everything is hitsuzen. [“A naturally foreordained event. A state in which other outcomes are impossible. A result which can only be obtained by a single causality, and all other causalities would necessarily create different results.”] Α ρε Yūko με τα quotes σου…

“Normal? What is normal? To do only what the masses do? What is the benifit of that? And what is the problem with adopting a custom that is abnormal if it has no negative effect on the world at large?”

μουσικό διάλειμμα με τρία άσχετα αλλά πολύ σχετικά τραγούδια.