η Δάφνη παίζει γκέημς #01 | Battleblock Theater

{Ας ξεκινήσω αυτό το ποστ με μια δήλωση: Έχω παίξει ελάχιστα games στη ζωή μου, το ένα τρίτο των οποίων αρνούμαι να ξαναπαίξω γιατί χάνω στα 5 πρώτα λεπτά. Γενικότερα έχω μια αντιμετώπιση τέτοιου τύπου σε κάποια πράγματα, και αφού με τσίγκλισαν παραπάνω από ένας ένθρωποι, είπα κι εγώ εκτός από το να κάνω μια Χ παραπάνω προσπάθεια να μην είμαι τόσο μουρτζούφλα, να γράφω τις εμπειρίες μου για ό,τι παίζω εδώ.}

Παλιότερα (όπου παλιότερα=πριν γνωρίσω το Δημήτρη και πριν παίξω Castle Crashers, γεγονότα κοντινά) διόλου δε συμπαθούσα το XBOX. Ποιος ξέρει το γιατί. Λάτρευα (ακόμα δηλαδή) μέχρι θανάτου το Playstation μας και φυσικά το πιστό μου DS. Και σαφέστατα το PSP μας. (“μας”–λόγοι για τους οποίους αγαπάω τον αδελφό μου)
MEXΡΙ που ήρθαν τα χρόνια κι οι καιροί και έπαιξα χβοχ σαν νορμάλ άνθρωπος. Αδυνατώντας να παίξω Katamari στο ψόφιο PS του Κιούμπι, έπρεπε βεβαίως βεβαίως να το πάιξω στο ΧΒΟΧ. Θεέ μου, έρως με την πρώτη ματιά, ή μάλλον με το πρώτο ρολλάρισμα. Και αφού συνήθισα το ΧΒΟΧ, έπαιξα κι άλλα παιχνίδια και κατάφερα μέχρι τώρα να συγκεντρώσω ΟΛΟΚΛΗΡΑ 65G ΣΕ ACHIEVEMENTS!!!111!1 Δέχομαι συγχαρητήρια, παρακαλώ.
ΩΣΠΟΥ μια μέρα έφτασε στα χέρια του Δημήτρη ένα sniny new παιχνιδάκι για review (ΚΑΙ ρίμα παρακαλώ):

・°☆.。.:*・°☆BattleBlock Theater.・°☆.。.:*・°☆

*badum tsss*

και μου λέει έλα να το παίξουμε μαζί γιατί έχει και multiplayer.
Παίξαμε λοιπόν, και λέω νταξ καλούλι αλλά βαρετό και δεν πιάνω τι γίνεται στην ιστορία.ΝΑ ΟΜΩΣ που του έδωσα σύντομα δεύτερη ευκαιρία. Και εκεί κυρίες και κύριοι, σε ανύποπτο χρόνο, άρχισα να παθαίνω κοκομπλόκο με την απιστευτότατη μουσική, τα 62394 διαφορετικά σούπερ-κιουτ πλασματάκια και φυσικά ΤΟΝ ΑΦΗΓΗΤΗ.  (*´▽`*)♡

Γύρισα σπίτι και έψαχνα σα μανιακή να βρω το OST, αλλά δεν υπάρχει ακόμα ονλινε.

Περιττό να αναλύσω περαιτέρω, ιδού το ριβιού του Κιούμπι που τα λέει όλα: http://game20.gr/reviews/battleblock-theater-review-2362/ χεχε °˖✧◝(⁰▿⁰)◜✧˖°

battleblcokcry

(εγώ όταν καταφέρνω να περάσω ένα λέβελ)

Γενικά την παθαίνω μια πώρωση με κάτι τέτοια παιχνίδια, το φίλινγκ όμως σβήνει πολύ γρήγορα. Για κάποιο λόγο αισθάνομαι ότι αυτό το game θα κάνει τη διαφορά σε μένα και για μία φορά θα αφοσιωθώ σε κάτι για να το τερματίσω. Aw yiss.

Να’ναι καλά η Behemoth και το κοτόπουλό της. ヾ(^-^)ノ

Μένει μόνο να ψήσω τον Ορέστη (ΑΚΑ αδελφός) να πάρουμε κι εμείς ένα ΧΒΟΧ για να λιώνω και μόνη μου (((και να μην πρήζω τον cubi όταν παίζουμε μαζί και αλλού πατάω αλλού βρίσκομαι, αδυνατώ να κάνω ένα γαμημένο σωστό άλμα [꒪⌓꒪] ))). Ώρα να καταστρώσω κανένα σατανικό σχέδιο, ωρεβουάρ~
(άντε, έπρεπε να αρχίσω να γράφω κανα ποστ να μπει κι αυτό το βλογ σε μια σειρά, +ευλόγηcον+)

Tagged: , , , , ,

3 thoughts on “η Δάφνη παίζει γκέημς #01 | Battleblock Theater

  1. Cubilone (@Cubilone) April 24, 2013 at 15:10 Reply

    I approve of this post.

  2. dafnugen April 24, 2013 at 15:18 Reply

    δε χρειαζόμαστε το αππρούβμεντ σας, αξιότιμε Χωλλ. χουμφ!

  3. […] πρέπει να με πήρε ο ύπνος. (αναλόγως συνέβη και με το Battleblock Theater, notice a pattern forming […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: